Vinnureglur segulloka og notkunarsvæði
Tegundir segulloka: Dreifðir bein-segullokalokar, stýri-segulloka osfrv.
Dreifður bein-virkandi segulloka
Meginregla: Hún sameinar bein-leik og-flugmannsreglur. Þegar enginn þrýstingsmunur er á inntakinu og úttakinu, við spennu, lyftir rafsegulkrafturinn stýrilokanum og aðallokunarhlutanum beint upp í röð upp á við og opnar lokann. Þegar inntak og úttak ná upphafsþrýstingsmuninum, við spennu, kveikir rafsegulkrafturinn stýrilokann, sem veldur því að þrýstingurinn í neðra hólfinu á aðallokanum hækkar og þrýstingurinn í efri hólfinu lækkar og notar þannig þrýstingsmuninn til að ýta aðallokanum upp á við. Þegar-kveikt er á straumlokanum notar stýrisventillinn fjaðrakraft eða miðlungsþrýsting til að ýta lokunareiningunni niður og loka lokanum. Eiginleikar: Áreiðanleg notkun jafnvel við núll þrýstingsmun eða lofttæmi/háþrýsting, en krefst meiri krafts og verður að vera settur upp lárétt.
Bein-segulloka loki
Meginregla: Þegar hann er spenntur myndar segulspólan rafsegulkraft til að lyfta lokunarhlutanum frá ventilsætinu og opna lokann; þegar það er-afmagnað hverfur rafsegulkrafturinn og gormurinn þrýstir lokunarhlutanum aftur á ventlasæti og lokar lokanum. Eiginleikar: Getur starfað venjulega undir lofttæmi eða núllþrýstingi, en nafnþvermálið er yfirleitt ekki meira en 25 mm.
Stýrður-segulloka
Meginregla: Þegar hann er virkjaður opnar rafsegulkrafturinn stýriopið, sem veldur því að þrýstingurinn í efri hólfinu lækkar hratt, sem skapar þrýstingsmun í kringum lokunarhlutann (hærra neðst og lægra að ofan). Vökvaþrýstingurinn ýtir lokunarhlutanum upp á við og opnar lokann; þegar það er-virkt lokar gormakrafturinn stýriopinu og inntaksþrýstingurinn fer fljótt í gegnum framhjáhlaupsopið, sem skapar þrýstingsmun í kringum lokunarhlutann (lægra neðst og hærra efst). Vökvaþrýstingurinn ýtir lokunarhlutanum niður og lokar lokanum. Eiginleikar: Hærri efri mörk vökvaþrýstingssviðs; hægt að setja upp handahófskennt (sérsníða krafist), en verður að uppfylla skilyrði fyrir vökvaþrýstingsmun.
Segullokulokar eru flokkaðir í þrjá meginflokka á grundvelli rekstrarreglu þeirra (þ.e. bein-virkur, skref-fyrir-skref og stýrimaður-). Byggt á mismunandi uppbyggingu og efnum ventulskífunnar, sem og mismunandi rekstrarreglum, er þeim frekar skipt í sex undirflokka, svo sem: beina-virkandi þindarbyggingu, skref-fyrir-skref þindarbyggingu, uppbygging stýriþindar, bein-virkandi stimplabygging, skref{{112}}} skref-} bein-virkandi stimplabygging og flugstimplabygging.
